Polskie prawo promuje nieuczciwych przedsiębiorców - zmieńmy to ! Zapraszam do działania aby o zmienić::

art.385 kc - " Polskie prawo dosłownie zaprasza przedsiębiorców do bycia nieuczciwym  , byle nie rażąco..." 
Ta dozwolona przez art. 385(1) kc umiarkowana nieuczciwość w stosunku do konsumenta w niezbędnych w życiu branżach: 
telekomunikacyjnej, dostawców paliw i finansów wywołuje w Polsce u konsumentów i uczciwych przedsiębiorców 
straty  sięgające miliardów PLN rocznie !
-----------------------------
Szanowni Państwo, zacząłem pisać ten tekst 19.06.2019 w rocznicę publikacji ważnego
sprostowania (4 błędów) tłumaczenia polskiego Dyrektywy 93/13 EWG na stronach Unii Europejskiej,
które odbyło się na podstawie mojego-obywatelskiego zgłoszenia tych błędów tłumaczeń.
UE uznała je za słuszne i opublikowała sprostowanie w 2018 roku - 4 korekty.
Sprostowanie z 14.10.2016 (zawarcie vs wykonanie umowy, analogicznie było zgłoszeniem obywatelskim)

Dyrektywa 93/13 nie bez powodu traktuje o postanowieniach "nieuczciwych" - określenia potoczne używane
są dlatego aby tekst dyrektywy był jasny prosty i zrozumiały dla konsumentów, aby świadomi byli oni swoich praw..
Implementacja w polskim kodeksie cywilnym nie wskazuje jasno. że chodzi o nieuczciwość.
Zamiast "nieuczciwe" w kc użyto słowa "niedozwolone" skutecznie ukrywając,
, że z mocy prawa UE polskich konsumentów nie wiążą umowy nieuczciwe...

porównaj: Sprostowanie dyrektywy dz.u. UE L 155/35  vs art.385(1) kc

Każdy może pomóc przyspieszyć zmianę w kc , działaj już dziś:

- dostarcz poniższą petycję do Sędziów Sądu w Twojej miejscowości (email,biuro podawcze Sądu)
- dostarcz poniższą petycję do Posła w swojej miejscowości
- wyślij tę informację do lokalnych mediów
- promuj tę informację w mediach społecznościowych
tak po prostu , wszyscy ( w tym Sędziowie i politycy) na co dzień jesteśmy konsumentami...
więc temat jest ważny dla każdego !

Petycja o interwencję w celu niezwłocznego skorygowania rażących
błędów (w implementacji Dyrektywy 93/13 EWG) w treści artykułu.385
i dalszych Kodeksu Cywilnego.
( kc w aktualnej wersji - promuje nieuczciwych przedsiębiorców )


Spis treści:

1.Argumenty prawa UE za zmianą treści art.385 kc i następnych
2.Znaczenie społeczne i ekonomiczne dla Polski
3.Propozycja zmiany brzmienia wraz z argumentacją przemawiąjącą za taką zmianą 
4. Rozwinięcie uzasadnienia prawnego
5. Podsumowanie

Wprowadzenie

Szanowni Państwo,19.06.2019 w rocznicę (po upływie 365 dni) od publikacji ważnego
(kliknij link)>>> sprostowania tłumaczenia polskiego Dyrektywy 93/13 EWG na polskojęzycznych stronach Unii Europejskiej,
której to dyrektywy, prawidłową implementacją w polskim prawie najpóźniej w 2004r , miały być art.385
i kolejne kc - jednak po dziś dzień tj. 19 czerwca 2019 - taką prawidłową implementacją - wciąż nie są…
dowodem jest :
Sprostowanie Polskiej wersji Dyrektywy 93/13 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 155/35
Sprostowanie było skutkiem obywatelskiego zgłoszenia błędów tłumaczenia do organów UE dn. 29.05.2017r.
W efekcie 19.06.2018 w opublikowanym przez UE sprostowaniu wersji Polskiej nastąpiła zamiana
ograniczającego prawa polaków słowa: "niedozwolone" , na prawidłowe słowo : "nieuczciwe".
Słowo "nieuczciwe" jest zgodne z wersjami Dyrektywy 93/13 w językach autentycznych ( ENG , FR, DE ).

Dyrektywa 93/13 EWG Artykuł 6:
1. Państwa Członkowskie stanowią, że na mocy prawa krajowego nieuczciwe warunki w umowach
zawieranych przez sprzedawców lub dostawców z konsumentami nie będą wiążące dla konsumenta, a umowa w pozostałej części będzie nadal obowiązywała strony,
jeżeli jest to możliwe po wyłączeniu z niej nieuczciwych warunków.

Słowo "nieuczciwe" nie zostało przeniesione do polskiego kc.
Pojawiło się natomiast słowo: "niedozwolone" - ani razu nie występuje w dyrektywie 9313 EWG.
Nastapił kamuflaż rzeczywistych zdań dyrektywy 93 13 ewg - eliminowania postanowień > nieuczciwych,
co widać poniżej:

art.385(1) kc

§ 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajamirażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne)

na podstawie powyższej treści kc obywatelowi nie łatwo odgadnąć, że może chodzić po prostu o postanowienia nieuczciwe, w efekcie tego, polacy nie wykorzystują  swoich praw jakie nabyli jako obywatele Unii Europejskiej.


 Art.385 KC - postanowienia niedozwolone czy nieuczciwe ? 


W treści Dyrektywy 93/13 EWG (ENG, FR , DE ) odmiany słowa “nieuczciwy” pojawiają się 28 razy,
natomiast odmiany słowa “niedozwolony” nie pojawiają się ani razu. (do 19.06.2018 wyjątkiem było
tłumaczenie polskie Dyr 93/13 EWG gdzie słowo niedozwolone pojawiało się(jako błąd)
Ważne: Język polski nie jest językiem autentycznym w przypadku tej dyrektywy
dyr 93 13 pochodzi z 1993 roku i Polska nie współtworzyła jej.


Z porównania wersji językowych wynika jasno, że Dyrektywa 93/13 EWG - traktuje o
nieuczciwych postanowieniach w umowach i taka też powinna być jej implementacja w art.385
i następnych Polskiego Kodeksu Cywilnego. 

Te uderzające w uczciwą część społeczeństwa błędy treści art.385 i kolejnych kc są od roku oczywiste,
nawet dla wyłącznie polskojęzycznych obywateli RP, którzy sobie porównają treść Dyrektywy 93/13 EWG
w opublikowanych sprostowaniach z treścią art.385 i dalszymi kc - treść kc zupełnie nie współgra z założeniami
i celami Dyrektywy 93/13 EWG mającej chronić konsumentów i uczciwych konkurentów , treść art.385 KC
chroni przedsiębiorców przedsiębiorców nieuczciwych (!) ,

Co więcej art.385(1) kc nawet wyznacza granicę dozwolonej nieuczciwości, dopiero przekroczenie poziomu
rażącego w nieuczciwości postanowień zawartych w umowie naraża przedsiębiorcę na sankcje prawne.

Istnieje wiele przykładów w orzecznictwie polskim, że niedozwolone/nieuczciwe postanowienia umowy, które ewidentnie naruszają interes konsumenta , ale poziom tych naruszeń nie jest "rażący" () , są akceptowalne przez Sądy poprzez pryzmat art.3851 kc i mimo, że są nieuczciwe, to ze wzgl. na nie osiąganie poziomu "rażącego" miałyby wiązać konsumentów.

Taka praktyka Sądów RP i takie brzmienie art.3851 nie tylko nie jest prawidłową implementacją Dyrektywy 93/13 EWG, ale promując "umiarkowaną nieuczciwość" dosłownie sprzeciwia się tej dyrektywie, uniemożliwia osiągnięcie celów dyrektywy poprzez narzędzia dyrektywy jakimi są w założeniach dyrektywy odstraszające sankcje dla nieuczciwych przedsiębiorców. 
     Są to sankcje (bezskuteczności stworzonych przez przedsiębiorców nieuczciwych umów) czyli sankcje za oszukiwanie konsumentów i oszukiwanie uczciwych przedsiębiorców- określonych jako "konkurentów i konsumentów " w Dyr 93 13 EWG .
Oszustwo nieuczciwych przedsiębiorców polega m.in. na zabieraniu uczciwym przedsiębiorcom (konkurentom)  klientów z rynku za pomocą nieuczciwych praktyk i nieuczciwych umów z konsumentami.

Szablonowym i popularnym przykładem nieuczciwości w umowach jest wprowadzanie w błąd co do rzeczywistej ceny - niejasne określanie ceny, niejasne określanie dodatkowych  opłat ukrywanie części dodatkowych opłat np. w regulaminach i/lub utrudnianie rozwiązania umowy - w efekcie utrudnianie swoim konsumentów przejścia do konkurencji.

Te "umiarkowane" nieuczciwości/oszustwa w umowach na masową skalę skutkują corocznie miliardami PLN strat uczciwych przedsiębiorstw i strat konsumentów
ponieważ mowa o dziesiątkach , setkach tysięcy nieuczciwych umów w branżach:

-telekomunikacyjna (telefon, TVsat , internet , inne)
-dostawców paliw i energii (gaz, prąd)
-finansowa (ubezpieczenia, pożyczki, kredyty)
- innych ...

W rejestrze UOKiK aktualnie znajduje się ponad 7 tysięcy (7418) nieuczciwych postanowień spora ich część jest z powyższych branż.

W powyższych branżach tylko jedno "umiarkowanie" nieuczciwe postanowienie w umowie powielone w dziesiątkach lub setkach tysięcy umów może powodować milionowe lub miliardowe straty ... wśród uczciwych przedsiębiorców i wśród konsumentów.

Samych gospodarstw domowych w Polsce jest na dziś ok.14 milionów - więc umowy o prąd, gaz, ubezpieczenia , finanse - są zawierane naprawdę masowo.

Obowiązująca w Polsce Dyrektywa 93/13 EWG ma cele promowania uczciwych przedsiębiorców i ochrony konsumentów w efekcie rozwoju konkurencji "fair play" i ochrony uczciwego rynku UE.

Zapisy art.385 i dalszych kc nie wypełniają tych zadań , bo promują przedsiębiorców nieuczciwych.

W efekcie braku prawidłowej implementacji obywatele Polski uzyskali prawo powoływania się bezpośrednio na
treść Dyrektywy 93 / 13 EWG - jednak zrobią to tylko wyedukowani i świadomi treści dyrektywy obywatele.

Z powodu zamieszania i dezinformacji jaką wprowadza swą błędną treścią art.385 i następne kc ,
warto pilnie przeprowadzić harmonizację ich treści z obowiązującą w Polsce dyrektywą 93 13 EWG
w celu lepszego informowania obywateli o ich rzeczywistych prawach jako konsumenta i jako konkurenta.

Prowadzony przez UOKiK rejestr nieuczciwych klauzul na dzień 19.06.2019 zawierał 7418 (!) nieuczciwych
klauzul zidentyfikowanych w umowach przez sam UOKiK - to świadczy o skali zjawiska nieuczciwości w Polsce.
W powyższym rejestrze większość z nas znajdzie wiele firm z którymi obcuje na co dzień i niejedno nieuczciwe
postanowienie , które ma lub miał zapisane w umowach z przedsiębiorstwami różnych branż...

Harmonizacja treści art.385 kc i następnych z Dyrektywą 93/13 EWG pomoże skuteczniej przeciwdziałać temu zjawisku .


  1. Argumenty prawa UE za zmianą treści art.385 kc i następnych


Dotychczasowe, błędne użycie w polskiej wersji słowa "niedozwolone" zamiast słowa "nieuczciwe"
ograniczyło znacznie ochronę konsumentów , ograniczając znacznie katalog postanowień
nieuczciwych - nie wiążących nas konsumentów - automatycznie - z mocy prawa.

Ten błąd tłumaczenia do momentu gdy piszę ten tekst działał ewidentnie i działa wciąż w art.385 kc na korzyść
nieuczciwych przedsiębiorców - którzy stosują na terenie Polski postanowienia ,
które są bezsprzecznie "nieuczciwe" , ale nie znajdują się na żadnej urzędowej liście
postanowień "niedozwolonych"..

Taka sytuacja jest niezgodna z zamiarem ustawodawcy europejskiego i interesem obywateli
Polski jak i też Państwa Polskiego oraz Sądownictwa RP , co wyjaśnię w dalszej części.


Nie wiem czy takie brzmienie było efektem zamierzonego czy nie zamierzonego "błędu tłumaczenia"
Dyrektywy 93/13 EWG , jednak teraz mamy widoczny jaskrawo skutek zniekształcenia brzmienia
art.385 i dalszych , które powinny być odzwierciedleniem - implementacją Dyrektywy 93/13 EWG
w Polskim Prawie.
         W 2018r w wyniku sprostowania polskiego tłumaczenia Dyrektywy 93/13 słowo "niedozwolone"
zostało zamienione na prawidłowe słowo: "nieuczciwe" (analogicznie do innych wersji językowych) .
Publikacja skorygowanego tłumaczenia polskiego Dyrektywy 93/13 EWG potwierdziła ostatecznie ,
fakt ograniczania wiedzy (poprzez brzmienie Polskiego KC) wiedzy obywateli i sędziów
(polskojęzycznych obywateli UE) na temat praw konsumenckich Polaków .
W efekcie przez 14 lat ochrona praw obywateli w Polsce odbywała się znacznie poniżej
poziomu wymaganego od Polski przez UE. Odbywało się to także w skutek nieprawidłowej
implementacji Dyrektywy 93/13 EWG w Polskim Prawie w tym w art 385 i dalszych kc ,
której to implementacji deadline dla Państwa Polskiego przypadał na 01 maja 2004 roku.


Cytat sprostowania:


Sprostowanie do dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie
nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
( Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich L 95 z dnia 21 kwietnia 1993 r. )
(Polskie wydanie specjalne, rozdział 15, tom 2, s. 288)
1.
Strona 289, akapit 1:


zamiast:


„zgodnie z zasadą ustanowioną pod nazwą »Ochrona gospodarczych interesów konsumentów«,
zgodnie z powyższymi programami: »nabywcy towarów i usług powinni być chronieni
przed nadużyciami ze strony sprzedawców lub dostawców, w szczególności przed jednostronnymi
standardowymi umowami i niedozwolonym wyłączaniem z umów podstawowych praw«;”,


powinno być:


„zgodnie z zasadą ustanowioną pod nazwą »Ochrona gospodarczych interesów konsumentów«,
zgodnie z powyższymi programami: »nabywcy towarów i usług powinni być chronieni
przed nadużyciami ze strony sprzedawców lub dostawców, w szczególności przed jednostronnymi
standardowymi umowami i nieuczciwym wyłączaniem z umów podstawowych praw«;”.


2. Znaczenie społeczne i ekonomiczne dla Polski


Ujawnione przez to sprostowanie błędy w art.385 i dalszych Polskiego Kodeksu Cywilnego ,
do dziś ograniczają prawa Polaków :


- konsumentów branży telekomunikacyjnej (telefony, TV, internet , inne)
- konsumentów branży dostawców paliw i energii (gaz ,prąd i inne)
- konsumentów branży ubezpieczeniowej (OC,AC,ubezp.osobowe ,ubezp. majątkowe i inne)
- konsumentów branży finansowej(umowy konta , debetu, karty płatniczej ,pożyczki, kredyty)
- konsumentów innych branż ...
- ograniczają prawa do uczciwej konkurencji - uczciwych przedsiębiorców wszystkich branż 


W związku z tym sprawy o roszczenia z nieuczciwych umów zajmują sporą część wokandy
Sądów RP - opisywana poniżej korekta może znacznie usprawnić orzekanie Sądów RP
harmonizując treść KC z przepisami UE unikamy wieloinstancyjnych sporów czy stosować
wykładnię unijną , czy nie. Ta korekta KC , ma jednocześnie podwyższyć ochronę obywateli
Polskich na poziom zagwarantowany im przez członkostwo w UE , a ostatecznie skutecznie
eliminować nieuczciwą , a wesprzeć uczciwą konkurencję na rynku Polskim -
z korzyścią dla uczciwych przedsiębiorców i na końcu nas wszystkich - konsumentów


3. Propozycja zmiany brzmienia wraz z argumentacją przemawiającą
za taką zmianą 
( w tym wyjaśnienie na czym polegają powielone błędy tłumaczenia dyrektywy
w Polskim Kodeksie Cywilnym art. 385 i dalsze oraz ich szkodliwość dla obywateli
i uczciwych przedsiębiorstw )


Wersja aktualna -  mało zrozumiała dla konsumenta , ograniczająca jego prawa -
niezgodna z prawem UE (w tym dyrektywą 93/13 EWG)


 Art. 385[1]. § 1.
Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie nie wiążą go,
jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami,
rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne).
Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie,
jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. 


Propozycja nowej wersji - zrozumiałej dla konsumenta - dającej mu wiedzę o jego prawach
jako obywatela UE - zgodnej z prawem UE  


 Art. 385[1]. § 1.
Nieuczciwe postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie skutkują
sankcją (dla przedsiębiorcy) pełnej bezskuteczności(1) tych postanowień wobec konsumenta ,
czyli nie wiążą konsumenta , jeżeli kształtują prawa i obowiązki stron w sposób sprzeczny
z dobrymi obyczajami i wymogami dobrej wiary , powodując ich nierównowagę na niekorzyść
konsumenta (nieuczciwe postanowienia w umowach). 


 § 1 (a) Ocena nieuczciwej natury postanowień nie dotyczy stosunku ceny lub wynagrodzenia
do świadczeń lub towarów w zamian , jeżeli te postanowienia zostały sformułowane w sposób
jasny i prosty oraz jednoznaczny. (patrz art.4 Dyrektyw wersja)


§ 1 (b) Niejednoznaczne albo nieuczciwe sformułowanie jednego lub więcej postanowień
definiujących główne świadczenie lub kluczowych dla wykonania postanowień umowy ,
wyklucza nieważność poszczególnego postanowienia , ponieważ skutkuje nieważnością
całej umowy. 


1)  "pełna bezskuteczność" nieuczciwego postanowienia jest kluczowa  , ponieważ :

a - chroni całą uczciwą konkurencję , uczciwy rynek - w tym chroni uczciwych przedsiębiorców bo
pozwala uwalniać konsumentów od nieuczciwych umów i konsumenci migrują do uczciwych przedsiębiorców

b - jest sankcją quasi karną - odstraszającą dla nieuczciwego przedsiębiorcy 


c - jest to zadośćuczynienie dla oszukanego nieuczciwą umową konsumenta  


4. Rozwinięcie uzasadnienia prawnego


Szanowni Państwo, oto sprostowanie tłumaczenia polskiego Dyrektywy 93/13 EWG
z dn. 19.06.2018: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:31993L0013R(05) 
Dyrektywa 93/13 EWG stanowi o eliminowaniu i zapobieganiu stosowania nieuczciwych ,
a nie niedozwolonych , postanowień w umowach.
To właśnie dzięki uniwersalnemu i szerokiemu określeniu "nieuczciwe postanowienia"
bezskuteczne wobec konsumentów mogą być także postanowienia nowe (niezdefinowane  jeszcze
jako niedozwolone ) bo niedawno wymyślone przez kreatywnych nieuczciwych przedsiębiorców ,
w skutek tego nie wskazane jeszcze przez żaden organ Państwa ani żaden urząd na żadnej z list
postanowień niedozwolonych.

Właśnie na uniwersalnym i szerokim określeniu " nieuczciwe postanowienia w umowach" 
polega cała siła regulacji Dyrektywy 93/13 EWG i trwająca wciąż , jej aktualność i skuteczność
w krajach zachodnich, pomimo , że Dyrektywa pochodzi z 1993 roku. 



Jak prawo UE definiuje "nieuczciwe postanowienia" ? A Jak Art.385 Polskiego KC
(rażące naruszenie interesów): 


"Polski Kodeks Cywilny zaprasza przedsiębiorców do bycia nieuczciwym ,
śmiało można mniej lub bardziej , byle nie rażąco..." 


W dyrektywie  93/13 EWG, która zapewnia ochronę konsumentom oraz uczciwym przesiębiorcom 
- jako definicja nieuczciwości ani razu nie występuje przesłanka rażącego
naruszenia interesów


Natomiast dyrektywa 93/13 EWG definiuje nieuczciwy warunek umowy tak:


“ Artykuł 3 pkt 1. 
Warunki umowy, które nie były indywidualnie negocjowane, mogą być uznane za nieuczciwe,
jeśli stoją w sprzeczności z wymogami dobrej wiary, powodują znaczącą nierównowagę
wynikających z umowy, praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta.” 


Powyższa , unijna definicja "nieuczciwości" zapewnia konsumentom i uczciwym
przedsiębiorcom w krajach UE znacznie wyższą ochronę niż aktualne brzmienie art.385
i dalszych Polskiego Kodeksu Cywilnego.


Ujawnione i skorygowane w polskim tłumaczeniu Dyrektywy 93/13 EWG , a wciąż funkcjonujące
w Polskim Kodeksie Cywilnym błędy działały przez ponad 14 lat i działają wciąż poprzez treść
Polskiego Kodeksu Cywilnego na niekorzyść konsumentów i  uczciwych przedsiębiorców -
bo to właśnie uczciwym przedsiębiorcom nieuczciwi przedsiębiorcy zabierają klientów stosując
"umiarkowanie" nieuczciwe zapisy w umowach…


W procesach w Sądach nieuczciwi przedsiębiorcy powołują się na zapis z Polskiego Kodeksu
Cywilnego wymieniające przesłankę “rażącego naruszenia interesów konsumenta”  twierdząc , że :


- "byliśmy może nieuczciwi , ale nie rażąco "
- "to oszustwo nie było rażące"
-  "nie byliśmy nieuczciwi aż rażąco , więc nie należy się sankcja dla nieuczciwego przedsiębiorcy"
- "nawet jeśli klauzula w umowie jest nieuczciwa to nie jest jeszcze wpisana formalnie
na żadnej liście “niedozwolonych”
( patrz: przedsiębiorstwa wykorzystujące nowe technologie)


Niestety część Sędziów (zainspirowana brzmieniem art.385 i dalszych KC)
próbuje ustalić :

Czy stopień nieuczciwości umowy był “rażący” ?…
Czy też może mieścił się “w polskiej dopuszczalnej normie poziomu nieuczciwości”? ...

5. Podsumowanie


- Zapisy w art.385 i dalszych KC działają od kilkunastu lat z ogromną korzyścią dla
przedsiębiorców nieuczciwych , konstruujących i stosujących nieuczciwe umowy
(* Rejestr UOKiK z 2018r  zawiera ponad 7 tysięcy nieuczciwych postanowień , a art.385 i dalsze utrudniają sankcję za to ... )


- zapis art.385 i dalszych kc - dosłownie zaprasza do stosowania w umowach mniejszych
lub większych oszustw ( byle nie "zbyt rażących").  


- te mniejsze lub większe nieuczciwości w umowach - to w skali całego rynku polskiego
są miliardy pln rocznie ukradzione konsumentom oraz uczciwym przedsiębiorcom.


Według prawa UE i wykładni TSUE, a nawet infografiki Komisji Europejskiej czyli publicznych
materiałów informacyjnych dla konsumentów - jeżeli nieuczciwe postanowienia są kluczowe dla
wykonania świadczeń stron to taka umowa nie wiąże w całości.


Nieuczciwe zapisy dotyczące głównych świadczeń stron, są także bezskuteczne czyli
nie wiążą konsumenta.


Natomiast art.3851 polskiego kc stanowi: "Nie dotyczy to postanowień określających
główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane
w sposób jednoznaczny." - takie brzmienie nie jest zgodne z art.4 Dyrektywy 93/13 EWG
do którego na pierwszy rzut oka wydaje się odwoływać. (porównaj wersje ENG, FR, DE )


Poniżej link do dowodu na to , że Polski Kodeks Cywilny jest w konflikcie nawet
z  ulotkami Komisji Europejskiej przeznaczonymi dla konsumentów , które nie tylko nie zabraniają
konsumentowi analizy uczciwości postanowień dot. określenia w umowie głównych świadczeń stron ,
wręcz polecają taką kontrolę  i wypadku nieuczciwości postanowień kluczowych dla wykonania
umowy wskazują dalej idący skutek - nieważność całej umowy.

Dlatego opisana powyżej korekta treści Polskiego Kodeksu Cywilnego jest nie tylko konieczna ,
ale także bardzo pilna powinna wystąpić w najbliższej nowelizacji KC.
-------------------------------------------------------------------------------------------------



Jeśli chcesz przyspieszyć zmianę kc to współdziałaj:

- wyślij emailem powyższą petycję do Sędziów Sądu w Twojej miejscowości:
z prośbą o poinformowanie innych Sędziów (Sędziowie to też konsumenci !) o korekcie Dyrektywy 93/13 EWG i konieczności zmiany treści KC , który aktualnie wprowadza w błąd
zarówno obywateli w tym także Sędziów RP.
Dotyczy to spraw o zapłatę za prąd, gaz, finanse, innych na wokandach cywilnych w Sądach RP,
dotychczas postanowienia nieuczciwe były tolerowane przez Sądy RP dopóki nie znalazły się "na liście" UOKiK
podczas gdy Dyrektywa jasno mówi, że lista postanowień nieuczciwych jest jedynie >>>przykładowa.
Sędziowie RP jako Sędziowie Unijni maja prawo i obowiązek odmowy zastosowania przepisu Polskiego
niezgodnego z prawem UE, lub zdania pytania prejudycjalnego do TSUE.

- wyślij tę wiadomość do Posła w swojej miejscowości

z prośba o inicjatywę ustawodawczą w tej sprawie (posłowie to też konsumenci)
im więcej posłów zrozumie problem, tym lepiej.

- wyślij tę wiadomość do lokalnych mediów

tak po prostu , wszyscy na co dzień jesteśmy konsumentami...
więc temat jest ważny !

- promuj tę wiadomość w mediach społecznościowych



Komentarze